Czy pokażesz mi swoje ulubione strony, Brenda?

Polska muzyka już dawno zaszła w zbyt mocny zaułek fusion progressive rocka. Co kapela, to „gramy rock progresywny". W zasadzie ileż można odsłuchiwać podobnych dźwięków gitar, tych samych tekstów, mrocznych głosów wokalistów, próbujących swoimi przesłaniami zmieniać świat. Całe szczęście na te wszystkie bolączki są oni, a w zasadzie ona, bo Brenda Walsh to kobieta, aczkolwiek nasza Brenda, to stuprocentowy, dwunastoosobowy skład niezwykle utalentowanych ludzi.

Od początku. Wiktor, Puoć, Tomek, Kuba, Yazol, Kasia, Sławek, Grześ, RaRe, Przemek, Marcin, Kami. Skład, którego nie zapamiętacie za pierwszym otwarciem okładki płyty. Przynam, że ja nie zapamiętałam nawet przy dziesiątej próbie. To wszystko mało istotne. Największą rolę i to o niej będziemy mówić, odgrywa tu muzyka - sporo muzyki na metr sześcienny każdego pomieszczenia - nawet wielkiej hali produkcyjnej. Brenda Walsh nie ma żadnych ram, to projekt mający na celu ukazanie różnorodności dźwięków, fuzji tego, co najlepsze, dania ludziom sporej dawki adrenaliny i pozytywnych emocji. Jeśli takie właśnie były zamiary, a zakładam, że tak - to misja spełniona. „Many Faces of Brenda Walsh" jest albumem od początku do końca przemyślanym. Misterny plan utkany z 12 twarzy, z 12 kawałków to sukces na całej linii. Od pierwszej minuty zespół informuje, że wszystkiego jest „many" i to całkowita prawda. Zawierzając im na słowo przemierzam po tych obliczach własnymi uszami i jestem pod wrażeniem udanego debiutu. Takich płyt chce się słuchać!

Gratulacje za świetne mieszanie chilloutu, r&b, reggae, funku, electro, popu i całej reszty, którą z pewnością każdy słuchacz dostrzeże. Zatem wszyscy chóralnie idziemy teraz do sklepu i zaopatrujemy się w Brendę - daję na nich gwarancję, spokojnie na 24 miesiące świetnej rozrywki a do tego jeszcze piękne wydanie w digipacku, okraszonym przepastną wkładką informacyjną i świetną okładką. Tę płytę trzeba mieć na własnej półce. Moja już właśnie stoi i dumnie pręży swój muzyczny potencjał.

A jeśli już będziecie chcieli więcej, to niech skusi Marcin Dorociński w klipie do Porn Site - jednej z najciekawszych kompozycji na krążku.

 

Ocena: 8/10

1.03.2012 - To data, którą powinniście zapisać w kalendarzu. Akademickie Radio Bit wraca do nadawania :)

 

Już od marca rozpoczynamy z nowym programem, w nowym studiu, jednak z wielkim zapałem i ciekawymi audycjami. Słyszymy się w eterze  od czwartku i liczymy na waszą obecność.

Jeśli jeszcze ktoś chciałby dołączyć do naszej ekipy radiowców, piszcie: radio.bit@onet.pl

 

Pozdrawiamy,

red. naczelna - Iwona Ressel & cała ekipa która przywita was w nowym sezonie :)

14. WROCŁAWSKI FESTIWAL GITAROWY GITARA 2011

 

Fanów muzyki gitarowej w najlepszym wykonaniu zapraszamy do Wrocławia na 14. Wrocławski Festiwal Gitarowy GITARA 2011, który odbędzie się w dniach od 18 do 27 listopada. Podczas 11 koncertów wystąpią artyści z Hiszpanii, Włoch, Niemiec, Austrii, Szkocji i Polski. Usłyszeć będzie można różne gatunki i style muzyczne: klasykę, flamenco, jazz, fingerstyle, tango.

Najważniejszym wydarzeniem tegorocznej edycji festiwalu jest koncert Paco de Lucíi, który wystąpi przed kilkutysięczną publicznością w Hali Stulecia 27 listopada o godzinie 18.00.

"Zapraszamy w niezwykłą podróż szlakiem skrzącym się wielością barw, rytmów i egzotycznych brzmień. Podróż pełną ognia, pasji i temperamentu".

Cały program festiwalu i  informacje o biletach na:
www.gitara.wroclaw.pl

Uwaga! Radio Bit reaktywacja! Przez wakacje oraz ostatnie miesiące, nasze studio oraz cała piękna otoczka przechodziła wielką reorganizację, której efekty będziecie mogli usłyszeć już niedługo ponownie na antenie naszej rozgłośni!

 

Tymczasem zapraszamy wszystkich chętnych, młodych, starszych, zdolnych, z weną i z zapałem do pracy, do tworzenia naszej społeczności! Jeśli chcesz do nas dołączyć, zapraszamy na spotkanie redakcyjne, które odbędzie sie w ten poniedziałek, tj. 14.11.2011 - na ulicy Strzegomskiej 47, o godzinie 16:00. 

 

Czekamy na Ciebie,

 

Redakcja Akademickiego Radia Bit.